» جهان واحد ( قسمت دوم )

چنانچه پیش از این به بحث درباره ی باور خویش درباره ی جهان و اتصال اجزای مادی و معنوی آن پرداختیم ، اکنون وجهی دیگر از این باور را به صورت اجمالی بیان می کنیم .

در این سیستم فکری ، باور بنده بر این است که ، انسان ها هر کدام روانی جداگانه دارند که در طول تاریخ تفکر مورد بحث های بسیاری قرار گرفته است . در کنار این روان مجزا ، باور ما بر این است که روانی همگانی نیز در بین نفوس انسانی وجود دارد . این روان به هر میزان که اجزای جامعه ی انسانی مذکور (تک تک نفوس انسانی جامعه ی مذکور) با یکدیگر اتصال معنوی بیشتری داشته باشند ، نیرومند تر خواهد بود .

منظور ما در این مجال ، از اتصال معنوی ، تنها مسایل اعتقادی نیست بلکه هر نسب مادی ( مثل مرزهای جغرافیایی ) و معنوی ( مثل باورها و عقاید و عواطف یکسان جمعی ) می تواند موجب اتصال بیش از پیش روان افراد در یک جامعه با یکدیگر شده و در نتیجه موجب قوت گرفتن روان واحد جمعی ایشان گردد . جوامعی که روح و روان واحد همگانی ایشان مورد خدشه وارد شده است ، معمولا جوامعی هستند که دست آوردهای جمعی زیادی نداشته یا توفیق به دست آوری دست آوردهای بیش از پیش را نخواهند داشت . بر عکس ، جوامعی که روان حاکم جمعی ایشان قوی باشد ، مدام رو به رشد خواهند بود و این رشد در سطوح مختلف مادی و معنوی نمودار خواهد شد .

در عالم انسانی دو نیرو به موازات هم در حال حرکت و تکاپو هستند . یکی نیروی مخربی که تمدن مادی و معنوی بشری را نشانه گرفته و در پی تخریب آن می باشد و دیگر نیرویی که یاری دهنده ی ساخت و ارتقای تمدن مادی و معنوی برای بشر می باشد . نیروی مخرب و نیروی سازنده نشانه هایی دارند اما آن نشانه ای که به بحث کنونی ما مربوط می شود این است که نیروی مخرب مدام در پی خدشه زدن به روح جمعی و از بین بردن روح جمعی بوده و نیروی سازنده مدام در پی ساخته شدن روح جمعی و گسترش دایره ی آن می باشد .

هر یک از این دو نیروی مخرب و سازنده ، برای پیشبرد اهداف خویش ، لوازمی دارند . یکی از بزرگترین لوازم نیروی مخرب ، حربه ی تعصب است . تعصب در هر نوع خود از تعصب جنسیتی ، نژادی ، قومی ، سیاسی ، مذهبی گرفته تا ده ها نوع تعصب دیگر ، همه در پی تخریب روح واحد حاکم بر جامعه ی مشخص انسانی هستند . هرچه دایره ی فکر افراد انسانی کوچک تر و محدود تر می شود ، روح جمعی نیز کوچکتر و ضعیف تر می گردد . چنانچه مشاهده می شود که در فلان کلان شهر ، تغریبا همه ی افراد انسانی ، خود را برابر با دیگران دانسته و روح جمعی را ایجاد می کنند اما در فلان شهر کوچک یا محله ، افراد در دام انواع تعصبات قومی ، محله ای ، قبیله ای و غیره قرار می گیرند . بر عکس جریان مخرب ، جریان سازنده مدام در پی گسترش روح جمعی فی مابین نفوس انسانی می باشد .

ما به عنوان نفوس انسانی باید تلاش کنیم ، که اولا تعصبات مختلف را ریشه کن کنیم و دوم اینکه بکوشیم تا بر عکس جریان مخرب حرکت نماییم و مدام به گسترش روح واحد حاکم بر جامعه ی خویش یاری رسانیم . اکنون به حمدالله دیده می شود که برخی از نفوس در ایران عزیزمان ، با وسیله ای به نام زبان فارسی ، روح جمعی را از فراز مرزهای جغرافیایی ایران کنونی گسترده تر کرده و نفوس عزیز انسانی در کشورهای مجاور بالاخص افغانستان و تاجیکستان را نیز در ذیل خیمه ی زبان فارسی به برابری و برادری پذیرفته اند . در مقابل نیز نفوسی که در کشورهای مذکور هستند نیز ایرانیان را از خود می دانند . این نفوس افرادی هستند که در لشکر جریان سازنده خدمت کرده و به ساختن روح واحد عالم انسانی یاری می رسانند .

در مقابل برخی افراد جاهل و فریب خورده و معدودی افراد با نیات شوم در کشور عزیزمان به دنبال جدا کردن نژادها از یکدیگر می باشند و در این راه از گفتن جوک های بسیار تلخ گرفته تا فحاشی و ناسزا و هر حربه ی دیگر استفاده می کنند . خوب است که ما در مقابل این جریان مخرب بیدار و هشیار بوده و بر نقاط اشتراک تمرکز کرده و اختلافها را همچون اختلافهای انواع گلهای یک بوستان بپذیریم . اینگونه نه تنها اختلاف باعث دشمنی نمی شود بلکه به زیبایی جوامع انسانی نیز یاری می رساند .

به بحث خویش باز می گردیم ، به باور ما روزی خواهد رسید که کل نفوس بشری در کره ی زمین ، روح جمعی واحدی خواهند داشت . در آن روز که چندان دور هم نیست ، بشر به اوج تمدن مادی و معنوی خویش خواهد رسید .

به نظر می رسد اکنون باید جبهه ی خویش را در خلوت خویش مشخص نماییم . اینکه ما در لشکر جریان و نیروی مخرب هستیم یا نیروی سازنده ؟ و اینکه می خواهیم در آینده در کدام یک از این دو جریان به ایفای نقش بپردازیم ؟

اگر این سوال را در هنگام تعامل با طبیعت و تعامل با خود و تعامل با دیگر نفوس بشری در ذهن خویش از خود بپرسیم ، پاسخ آن نمایانگر این حقیقت خواهد بود که ما در کدامین جبهه بوده و جامعه ی ما رو به سوی تمدن دارد و یا تخریب .

چنانچه مجال باشد در آینده نیز به بیان زوایای دیگر نوشته ی خویش تحت عنوان جهان واحد ، خواهم پرداخت .

با سپاس از شما خواننده ی عزیز و مهربان یار گرامی

#محسن_نامدارزاده

#م_ن_صفا

تگ ها : سبک زندگی محسن_نامدارزاده م_ن_صفا

۰ نظر / ۳۱۶ بازدید